Mark Oomen

Ik kwam voor het eerst in aanraking met capoeira toen ik nog op het Roland Holst College, de middelbare school, in Hilversum zat. Een goede vriend van mij (Thomas) was bevriend met een aantal gasten - Gosto (Bouke), Perfeição (Roderick) en Papagaio (Folkert) - die aan capoeira deden. Ik leerde het een beetje kennen door filmpjes die ze hadden gemaakt en die Thomas me op internet had laten zien. Ook leerde ik Bouke en Roderick zelf een beetje kennen via Thomas. Zij vertelden me meer over capoeira en nodigden me uit om een keertje te komen trainen. Ook al trok het me heel erg, deed ik het echter nog niet omdat ik destijds nog vrij intensief voetbalde.

Bart Dorlandt

Toen een vriend naar mij toe kwam om weer te gaan sporten vond ik dat een goed idee. In die tijd ging ik wel eens skaten, maar dat was met name in de zomer in miniramps en op straat. In de winter kwam het er vaker niet van dan wel. We zijn toen op zoek gegaan naar een sport waar we beide interesse in hadden. Hij had vroeger gevolleybalt en dat beviel hem goed. Hij kon ook niet alles vanwege zijn schouder. Wij gingen naar een volleybal training. Hij om te zien of hij het nog steeds leuk vond, ik om te kijken of het uberhaupt wat voor mij was. Het antwoord was behoorlijk simpel, nee. Ik had iets nodig waar ik helemaal los in kon gaan. Iets met acrobatiek, gekkigheid. Iets met een uitdaging...

Michael Awad

Ik ben begonnen met capoeira in Februari 2003. Ik was toen 17 jaar. Zomer 2002 heb ik mijn eerste proefles gehad samen met mijn broertje Energico bij de Everybody Gym. Zijn toenmalige schoonbroer was een neef van een van de oprichters van de sportschool en heeft ons zo dus meegevraagd naar een capoeira les.

Deze proefles is mij zeer goed bevallen ik wilde dus ook meteen deze lessen blijven volgen. Alleen kreeg ik enkele dagen na deze proefles een brommer ongeluk waardoor mijn schouder uit de kom raakte. Ik moest zes weken lang met een mitella lopen voor ik ook maar iets mocht doen. Vervolgens heb ik ongeveer een half jaar fysiotherapie gekregen om mijn arm weer normaal te kunnen gebruiken.

Jeroen Verschoor

Ik heb altijd al een interesse ontwikkeld voor vliegen en stunten. Ik heb vroeger veel aan turnen gedaan tot ik op WATTS op Eurosport een fragment van 5 seconden gezien had met de beste Capoeira-Mestres van de wereld. Ik was meteen verkocht en kwam uit op een Nederlandse site in Zeeland. Uiteindelijk spotte ik de site van Gosto (naar Guust Flater) en Papagayo (vlieger) in Hilversum, maar ik mocht van mijn moeder toen nog niet meedoen in dat ‘wereldje’. Een jaar later stond er in de muziektheaterkrant van mijn middelbare school een artikel over capoeira en ik nam van de gelegenheid misbruik om mijn manipulatieve talenten te versterken tegen mijn moeder. Sinds mijn 16e train ik dus bij reeds quasi-professor Urso en ga richting de drie jaar ervaring. Capoeira heeft een nieuwe wereld voor me geopend met muziek, beweging, acrobatiek en cultuur. Nu probeer ik te trainen voor de uiteindelijke titel: Instructor Quero. Quero betekent ‘graag willen’, hoewel sommigen nog eens willen beweren dat het iets anders betekent. Mij maakt het niet veel uit, want ik kan mezelf er wel in identificeren. Ik heb nog veel te leren en te verbeteren, maar mijn inspiratie ligt hoog. Axé en salve iedereen!